The Open University czyli Uniwersytet Otwarty

Open University nie przewiduje egzaminów wstępnych, a przy większości kursów, które proponuje, nie trzeba mieć żadnych kwalifikacji. Jedynym wymogiem, który musimy spełniać, aby móc studiować na Open University, jest ukończenie osiemnastego roku życia! Jeśli spełniamy ten warunek, możemy rozpocząć naukę w systemie, który sam uniwersytet określa jako: otwarty i wspierający. Kasia Sienkiewicz, która studiuje psychologię na Open University tłumaczy: „Oznacza to, że uczymy się sami, we własnym zakresie, korzystając z zapewnionych przez uczelnię materiałów, którymi są książki, kserokopie, a także materiały na płytach CD i DVD czy kasetach video”. Kasia zapewnia też, że w każdej chwili, w razie jakichkolwiek problemów można zwrócić się z prośbą o pomoc do jednego z regionalnych centrów, personelu uniwersytetu lub innych studentów, co umożliwia konferencyjny system online. Każdy student ma także swojego opiekuna (tutor), z którym może kontaktować się drogą internetową.

Oferta kursów jest naprawdę bogata. Wśród 12 kategorii możemy wybrać 580 kursów. Te główne kategorie to:

- Arts and Humanities (Sztuka i nauki humanistyczne)
- Business and Management (Biznes i zarządzanie)
- Childhood and Youth (Dzieciństwo i młodość)
- Computing and ICT ( Informatyka)
- Engineering and Technology (Inżynieria i technologia)
- Education (Edukacja)
- Environment, Development and International Studies (Środowisko, rozwój i studia międzynarodowe)
- Health and Social Care (Opieka zdrowotna i socjalna)
- Languages (Języki)
- Law (Prawo)
- Mathematics and Statistics (Matematyka i statystyka)
- Psychology (Psychologia)
- Science (Nauka)
- Social Sciences (Nauki społeczne)

Co ciekawe, dzielą się one dodatkowo na poziomy – podobnie jak na zwykłym uniwersytecie. Mamy poziom pierwszy, na którym poznajemy podstawy i który uznawany jest za poziom wprowadzający; poziom drugi, który jest odpowiednikiem kursów roku drugiego i trzeciego na standardowym uniwersytecie w Wielkiej Brytanii, a także poziom trzeci, polecany ludziom, którzy mają już dyplom, ale chcą pogłębić swoją wiedzę. Można także zdecydować się na studia podyplomowe (postgraduate), przeznaczone dla tych, którzy posiadają dyplom lub kwalifikacje na tym samym poziomie.

Każdy wybrany kurs ma przypisaną konkretną ilość punktów. Wskazuje ona na to, ile godzin tygodniowo będzie trzeba mniej więcej poświęcić na dany przedmiot, a także pozwala uzbierać (tak jak na uniwersytetach w Polsce) potrzebną do ukończenia studiów sumę. Kurs może mieć:

- 10 godzin nauki tygodniowo przez okres pięciu miesięcy;
- 30 punktów to osiem godzin tygodniowo przez dziewięć miesięcy;
- 60 punktów to 16 godzin tygodniowo przez okres dziewięciu miesięcy.

Tylko w przypadku studiów podyplomowych punktacja wygląda odrobinę inaczej, jednak także w tym przypadku, wraz z ilością punktów wzrasta czas potrzebny na naukę. Kasia tłumaczy, że oczywiście niekoniecznie trzeba poświęcać na naukę dokładnie tyle czasu, ile wynika z punktów: „Czasem można się sprężyć i w godzinę przerobić materiał, który robilibyśmy w trzy. Czasem też można zrobić sobie wolne.”