Jak pozbyć się długów?

Zadłużenie w Wielkiej Brytanii stale rośnie – łącznie jest dwukrotnie większe niż w Europie. Jak podaje BBC, dług przypadający na przeciętnego Brytyjczyka to £3 tys. zadłużenia z włączonym w tę kalkulację kredytem mieszkaniowym, wahają się od około £9 tys do £60 tys. , co w sumie daje łączne zadłużenie Brytyjczyków na prawie £1,3 tryliona. Zarówno badania przeprowadzone przez serwis Uswitch, jak i te przeprowadzone przez firmę Callcredit: przeciętnemu Brytyjczykowi zostaje pod koniec miesiąca... zaledwie £157 (po odliczeniu pieniędzy wydanych na produkty pierwszej i drugiej potrzeby, a także na spłatę zadłużeń), a prawie połowa z nich nie przeżyłaby miesiąca, gdyby była zmuszona do takiej sytuacji.

Trzeba więc uważać. Jeśli jeszcze nie mamy długów, powinniśmy uważać, by w nie nie popaść. No i jeśli już jesteśmy zadłużeni, zrobić wszystko, by jak najszybciej dług spłacić i dodatkowo go nie zwiększać.

W racjonalnej ocenie sytuacji pomoże nam określenie, które długi są priorytetowe, a które nie. Do tych pierwszych należy zaliczyć kredyt mieszkaniowy, w szczególności hipoteczny i – jeśli wynajmujemy mieszkanie – opłaty z tym związane, rachunki, council tax czy podatek od dochodu. Jeśli chodzi o długi o mniejszym priorytecie, można do nich zaliczyć długi kredytowe – czy karty kredytowej czy pożyczki – a także pożyczki studenckie oraz pieniądze pożyczone od rodziny i przyjaciół.

Niezależnie od tego, z jakimi długami przyjdzie nam się borykać, rozsądnie będzie udać się do najbliższego Citizens Advice Bureau, gdzie będziemy mogli poprosić o poradę. Koniecznie trzeba zajrzeć także na stronę National Debtline, organizacji, która oferuje darmowe porady, a także pomoc przy wychodzeniu w długów lub na stronę Consumer Credit Counselling Service.

Warto zacząć od uporządkowania budżetu, a następnie skoncentrować się na dojściu do porozumienia z wierzycielami. Zależnie od tego, jaki jest nasz dług, możemy zdecydować się na nieformalne porozumienie i poprosić wierzycieli o zmniejszenie kwoty długu i odsunięcie spłaty w czasie. Nie jest ono jednak wiążące prawnie, istnieje więc obawa, że wierzyciel może zacząć ignorować zasady umowy.

W przypadku, w którym nie można zawrzeć nieformalnego porozumienia, istnieje możliwość zawarcia porozumienia IVA, czyli Indywidualnego Dobrowolnego Porozumienia – Individual Volutnary Arrengments. Aby do niego, trzeba ogłosić niewypłacalność. W tej sytuacji warto skontaktować się z insolvency practitioner, który przejmie funkcję powiernika i przejmie nasze aktywa, a także uzyskać zgodę większości wierzycieli. Porozumienie zawierane jest z sądem i polega na zobowiązaniu do spłaty przynajmniej części długu przez ustalony okres czasu, co zazwyczaj oznacza wysokie miesięczne raty płacone przez okres od trzech do pięciu lat. Reszta długu zostaje anulowana. Ten sposób nie jest jednak dostępny dla wszystkich, ponieważ osoba, która podpisuje takie porozumienie, musi dysponować miesięcznie dość dużymi sumami pieniędzmi.

Inną opcją jest skontaktowanie się z firmą zajmującą się długami, czyli debt management companies (DMC). Firma negocjuje z wierzycielami, a także rozdysponowuje wierzycielom kwotę, którą my firmie jednorazowo wpłacamy. Minusem jest to, że za usługę większości tego typu firm trzeba niestety zapłacić. Poza tym, firmy takie nie zajmują się raczej długami priorytetowymi.

Kolejnym rozwiązaniem, w sytuacji, kiedy co najmniej jeden wierzyciel otrzymał przeciwko nam nakaz sądowy, a dług nie jest większy niż £5 tys., jest administration order, czyli zwrócenie się do sądu z prośbą, by wszystkie nasze długi opłacać za pomocą comiesięcznej raty. Na podstawie naszego przychodu sąd ustala miesięczną ratę. Może także zgodzić się, byśmy zapłacili tylko część długu, co nazywa się composition order.

By uporać się z długami o mniejszym priorytecie, można także poprosić o pożyczkę konsolidacyjną. Generalnie nie jest polecane zadłużanie się, by móc spłacić inne długi, dlatego na tę opcje nie należy decydować się, jeśli nie ma się stabilnej sytuacji finansowej, ponieważ często są to pożyczki pod zastaw domu – grożą więc jego utratą.

Jeśli nie mamy pieniędzy i nie stać nas na spłatę długu, możemy także zdecydować się na ogłoszenie bankructwa. Pozwala to uwolnić się z długów, jednak ma minusy: nie tylko kosztuje prawie £500, ale także związane jest z utratą domu czy samochodu oraz wartościowych przedmiotów, które posiadamy. Przez kolejne 15 lat, czyli już po wyjściu z bankructwa, będzie nad nami ciążyć bankruptcy restrictions order, który sprawi, że nasze finansowe inicjatywy będą bardzo ograniczone. Istotne jest także to, że są długi, których nawet bankructwo nie anuluje, takie jak studenckie pożyczki czy opłaty sądowe. Zanim więc zdecydujemy się na ogłoszenie bankructwa, warto zastanowić się nad jego konsekwencjami.

Wyspy oferują silne wsparcie tym, którzy borykają się z problemem długów. Możemy liczyć nie tylko na darmowe porady, ale także na natychmiastowe wsparcie. Jeśli więc mamy problem tego typu, trzeba koniecznie skorzystać z oferowanej pomocy.