Maciek Wojcicki

Julita Kaczmarek

W świecie, gdzie bardzo często ludzie boją się rzeczy nieznanych, projektant przedmiotów ma przed sobą niebagatelne zadanie. Maciej Wojcicki próbuje odnaleźć nowe rozwiązania, które ułatwią i uprzyjemnią nam życie oraz przekroczą dotychczas niepokonane bariery.

Maciek przebywa w Wielkiej Brytanii od czterech lat. Na początku mieszkał w Edynburgu, po czym przeprowadził się do Londynu, aby tu rozpocząć studia magisterskie w projektowaniu na prestiżowej uczelni Royal College of Art. Tam zajmuje się projektowaniem nowych typów przedmiotów, oraz sposobow ich wykorzystania. A to wszystko pod hasłem „playful and thoughtul”.

Co jest dla niego największym wyzwaniem? Chce zmienić spojrzenie ludzi na rzeczy nieznane i przełamać ich strach w stosunku do przedmiotów, np. wiszących. Jak podkreśla Maciek, prawie wszyscy podchodzą sceptycznie do nowości i z założenia boją się pewnych rzeczy. Jednak, jak przyznaje: „Ludzie doświadczając, uczą się.”

Najlepszym przykładem jest wiszący stolik do użytku podczas podróży koleją, nad którym pracował w czasie swoich studiów na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. „Ludziom wydaje się, że jeżeli stolik wisi, to będzie bardzo niestabilny” – tłumaczy Maciek. Jednak w rzeczywistości wygląda to inaczej. Maciek wypróbował swój wynalazek w wielu środowiskach. Najbardziej ekstremalnym był pociąg ekspres z Gdańska do Warszawy. Nawet przy dużej prędkości i przy dużych zakrętach, wiszący stolik poruszał się niezauważalnie. „Gwarantuję, że kubek wody postawiony na tradycyjnym stoliku w pociągu, będzie się bardziej trząść niż ten znajdujący się na moim wiszącym stoliku” – mówi z dumą Maciek.

Zapytany o to, czy projektując bierze pod uwagę takie rzeczy jak np. finansowy aspekt produkcji, Maciek odpowiada: „Kiedy projektuję, wstepnie znaczenie ma jedynie przedmiot i jego cechy oraz sama idea. Koszty rozpatrywane są na późniejszych etapach współpracy z producentem.”

Według Maćka, jego największym osiągnięciem do tej pory jest zaprojektowanie pojazdu-zabawki pod nazwą POKO. Projekt ten powstał przy współpracy z naukowcami z Akademii Wychowania Fizycznego w Gdańsku i dostał się do ścisłego finału konkursu prezydenta RP na najlepszy projekt dyplomowy 2004 roku w dziedzinie wzornictwa. Pojazd ma nie tylko rozbawić dziecko, ale także pomóc mu w rozwoju motorycznym, wzmacniając mięśnie grzbietu i brzucha dla prawidłowej postawy ciała. To właśnie dzięku temu projektowi Maćkowi udało się dostać na Royal College of Art. POKO jest przykładem produktu, który w pewnym stopniu istnieje w świadomości społeczeństwa, ale ma w sobie niespodziankę – sposób w jaki pojazd się porusza. Do tego, urządzenie to ma dodatkową korzyść – pomoc w rozwoju dziecka.

Maciek w przyszłości chciałby otworzyć własne studio w Polsce. Nie chce pozwolić zaszufladkować się jako twórca jednego rodzaju produktów. Woli pozostawić sobie otwartą drogę. „Jeżeli miałbym wybrać specjalizację, to zapewne znudziłbym się dość szybko” – przyznaje. A czy jest coś czego by nie zaprojektował? „Rzeczywistość jest taka, że po studiach nie mogę być nazbyt wybredny. Mam jednak dwie zasady. Nigdy nie zaprojektuję broni maszynowej ani popielniczki – nie lubię palenia.”

Na razie Maciek Wojcicki ma przed sobą jeszcze rok studiów, po czym ma zamiar pozostać w Londynie i podjąć próbę współpracy ze swoją obecną uczelnią, która dysponuje niesamowitą ilością wartościowych kontaktów i świetnym zapleczem warsztatowym.

Po opuszczeniu uczelni na dobre najwięcej energii zajmie Maćkowi tworzenie własnego studia i zdobywanie klientów tak tutaj jak i w Polsce. Cały czas misją Maćka jest to, aby przedmioty, które projektuje, „podkręcały ludzi” do odkrywania nieznanego. Gdy rozpocznie już swoją indywidualną działalność, będzie miał również szansę spróbować sprzedać swój najlepszy projekt – POKO.


Więcej prac Maćka można znaleźć tutaj.