Kornwalia

Wybierając się do Kornwalii, pamiętajmy o celtyckim dziedzictwie Kornwalii i uszanujmy jej odrębność. Kornwalijczyk - patriota może się nawet obrazić, gdy zostanie wzięty za Anglika, a wielu mieszkańców tego regionu podkreśla, że Kornwalia to nie angielskie hrabstwo (county), lecz odrębne księstwo (duchy).

Język kornwalijski, który jest podobny do walijskiego, jest językiem martwym, ale w wielu miejscach zobaczymy jeszcze napisy po kornwalijsku. Jak chce legenda, król Artur pochodził z Kornwalii – do dziś można oglądać ruiny zamku tego mitycznego władcy w Tintagel, choć nie ma żadnych dowodów na to, iż król mieszkał właśnie w tym zamku.

Kornwalia to jeden z najbiedniejszych regionów UK, co widać. W wielu nadmorskich miejscowościach niewielu zostało rdzennych mieszkańców, a dawne domki rybaków zamieniły się w letnio-weekendowe rezydencje Londyńczykow. Po upadku przemysłu wydobywczego i rybołówstwa, oprócz często słabo płatnej turystyki jest tu niewiele zajęć, więc młodzi wyjeżdźają. Łatwo zdadnąć, że latem zastępują ich w dużej mierze Polacy, pracujący w sezonie w licznych restauracjach, barach i hotelach.

Kernow (po kornijsku Kornwalia) to jednocześnie kraina słynąca na cały świat z naturalnego piękna, mająca burzliwą i romantyczną historię, którą zresztą fanki twórczości Daphne du Maurier na pewno znaja.
Du Maurier, autorka głównie powieści i opowiadań, choć urodziła się w Londynie, uważała się za Kornwalijkę. To tutaj ta niezwykle popularna pisarka spędziła większość życia. Wiele jej powieści zainspirowały kornwalijskie mity i legendy, a także dramatyczne piękno krajobrazu. Historie o piratach i przemytnikach, którzy zwabiali statki na skały a następnie rabowali ładunek, pojawiały się także w książkach innych zafascynowanych Kornwalią pisarzy.

Kornwalia przyciąga turystów i letników także wyjątkowo łagodnym, ciepłym mikroklimatem. Przyjechaliśmy tu w pierwszym tygodniu września, ale temperatury wciąż sięgały 20 stopni C. Słynne kornwalijskie plaże okazały się tak urodziwe, jak oczekiwałam, a dodatkowo o tej porze roku były już niemal puste. Na pewno tubylców zniechęciło drugie już z kolei 'najgorsze lato
stulecia'.

Niezwykłe jest tu swiatło, które przyciąga wielu artystów. Ten łagodny klimat umożliwił założenie w Kornwalii jedynej w UK plantacji herbaty, Tregothnan Estate, gdzie rocznie produje sie zaledwie 2 tony herbaty, przy czym większość eksportuje się do... Japonii, a nawet Chin, gdzie fakt, iż jest to herbata z Anglii czyni z niej niezwykły rarytas, wart dużych pieniędzy.

Kiedy pada, warto wybrać się  do Eden Project, zwanego nieco na wyrost Ziemią w miniaturze. Są to dwie duże biosfery, jedna tropikalna, druga śródziemnorska, zbudowane na terenie dawnego kamieniołomu.  W środku można obejrzeć zdjęcia ‚przed‘ i ‚po‘ i podziwiać, jak miejsce brzydkie i zniszczone przektałcono w jeden z najciekawszych projektów ekologicznych na świecie, które odwiedzają miliony turystów rocznie.

Eden Project (na zdjęciu obok) dowodzi, że ekologii można uczyć w niebanalny sposób, dlatego jest to miejsce szczególnie polecane starszym dzieciom i młodzieży – w ciągu jednego dnia tutaj dowiedzą się więcej, niż w ciągu wielu godzin spędzonych w szkole.

Kolejnym  powodem, dla ktorego warto spędzić urlop w Kornwalii
są lody i restauracje, szczególnie te firmowane nazwiskiem znanego z telewizji szefa kuchni Ricka Steina.
W Kornwalii działa wiele małych, rodzinnych firm lodziarskich, oferujących wyjątkowo pyszne lody, często o nietypowym smaku, nam najbardziej przypadły do gustu lody o smaku rhubarb crumble and custard (rabarbar z kruszonką z sosem budyniowym).
 


Na plaży Chapel Porth niepozorny drewniany sklepik serwuje słynne na cały świat hedgehog ice cream (patrz zdjęcie powyżej), czyli lody - jeże. Są to waniliowe lody moczone w karmelizowanych kawałkach różnych rodzajów orzechów, co troche przypomina jeża - stąd nazwa.

W ładnej miejscowości Padstow, do której dotrzeć można na wynajętych rowerach specjalnym szlakiem rowerowym, znajduje
się kilka knajp i sklepów Ricka Steina. U polskiej obsługi zamówiliśmy klasyczną wyspiarską rybę z frytkami, czyli fish & chips, które okazały się tak smaczne, iż obawiam się, ze frytki z moich miejscowych fish & chips shops już nie bedą mi smakowały...